جوانان برومند وطن

خدایا جوانان وطن را به آغوش عزیزان باز گردان.
چی بگم یعنی از اصلاً چی میتونم بگم !. امروز صبح اومدم که برم سرکار ، کنار خیابون ایستاده بودم که یک هو دیدم یک پیکان شلخته که نه در داشت نه پیکر زد رو ترمز . گفت: بپر بالا داداش ؟ گفتم چی ؟
تو دلم گفتم بشین که دیر شده فعلاً صبر جایر نیست. از تزئینات داخلیش که نگو دلم خونه. صندلی هاش چیزی از صندلی های شکنجه زندان آلکاتراس کم نداشت. رفتم تو بهره راننده. دیدم همچین یک خورده شیش و هشت میزنه و نرمال نیست . از رانندگیش معلوم بود. گفتم خدایا بخیر کن صبح اول صبح شنبه این چی بود نصیبمون شد؟ مردم کنار خیابون وای میسند BMW 530i جلو شون میزنه رو ترمز اما ما بخت برگشته پیکان قراضه ؟! وقتی رانندگی میکرد چپ و راست رو قاطی میکرد یا بهتر بگم یادش میرفت و یا اینکه فرمون از دستش در می رفت . خلاصه از تو آینه آمارش رو گرفتم دیدم این بنده خدا الان تو عرشه و الان داره طی العرض می کنه و انگار نه انگار اومده مسافر کشی. بابا سر جدت حواست رو جمع کن.
این جوان برومند وطن به اعتیاد گرفتار بود ،اون از نوع خفن تو رگی و یا تو دماغی
چشمهاش باز نمی شد و از لای درز چشمهاش که به اندازه یک کاغذ بود به خیابون نگاه میکرد و مثلاً برامون رانندگی میکرد. جای یک زخم روی دست هاش. دو سه تا انگشتر رنگارنگ به انگشت و یک دست بند فلزی به دستش. دیگه تا تهش رو خودتون حدس بزنید. وسط راه از شانس گند ما رفیقش رو هم سوار کرد. بلند بلند صحبت می کرد. آره این پول رو گذاشتم بدم به فلانی . نامرد دیشب ما رو قال گذاشته بود تو خیابون. نمی دونم اون حالی که داشت از روی نئشگی زیاد بود به قول معروف Over Dose بود که یا اینکه از خماری. بعضی مواقع یکهو میزد رو ترمز بعد بر میگشت عقب می گفت ببخشید آقایون.
قیافش یادم نمیره. تو حالت کما بود اصلاً حس و حال نداشت و تو صحبت کردن قاطی میکرد و یک خط در میون یه چرت و چرت هایی می پروند. خلاصه هر چی بگم کم گفتم.به مقصد که رسیدیم ما که سه سوت پریدم پایین کرایمون رو دادیم رفتیم پی کارمون. اما دلم یه جورایی براش می سوخت تقریباً هم سن و سال خودم بود. آخه بد بخت نونت نبود آبت نبود رفت که این بلا رو سر خودت آوردی معتاد شدی . این یکی از اون جوانان برومند وطن بود . فقط لازمه با دقت به دور برمون نگاه کنیم میتونی جوانان برومند وطن رو ببینی که چطور دارند عشق و صفا می کنند و اون بالا بالاها سیر می کنند. تو این مملکت با 1000 تومن میرند فضا که انوشه انصاری با 20 میلیون دلار و 6 ماه آموزش فضانوردی جلوشون کم میاره و انقدر میرند بالا که سرشون میخوره به سقف آسمون بعد با مغز بر میگردند تو زمین.
متاسفانه این روزا تو این مملکت پیدا کردن انواع و اقسام مخدرجات خیلی راحتر از پیدا کردن یک اینترنت با سرعت بالاتر از 128 kb است !
خدایا عاقبت جوانان وطن را بخیر گردان. یا علی. فقط همین…