خدایا با من حرف بزن

مردی زمزمه می کرد: خدایا با من حرف بزن و چلچله کوچکی آواز خواند، اما مرد ﻧﺸﻧﻴد.

 آنگاه مرد صدا زد: خدایا با من حرف بزن و رعد و برقی در آسمان درﺧﺷﻴد، اما مرد آن را گوش نکرد.

 مرد به اطرافش نگاهی کرد و گفت: خداوندا، بگذار تو را ﺑﺑﻴﻧﻢ و ستاره ها درخشانتر از ﻫﻣﻴﺸﻪ مشغول نورافشانی شدند، اما مرد توجهی نکرد.

 مرد فریاد ﻜﺸﻴد: خدایا معجزه ای نشانم بده.

 و کودکی متولد شد.

 اما مرد  نفهمید.

او گریست و با التماس گفت: خدایا مرا لمس کن و اجازه بده که بدانم تو اینجایی. 

خداوند در کمال مهربانی و آرامش مرد را لمس کرد،

 اما مرد پروانه ای را که روی شانه اش نشسته بود احساس نکرد…

 

این نوشته رو تو سایت شیفته خوندم به دلم نشست. آره خدا از اونی که فکرش رو می کنی به ما نزدیکتره فقط مشکل اینحاست که ما احساسمون رو از دست دادیم…